- Zəbur 63:1–8 - Ey Allah, Sən mənim Allahımsan, Səni şövqlə axtarıram; susuz, əldən düşmüş, quraq bir torpaqda canım Sənin üçün susayır, bədənim Səni həsrətlə gözləyir. Qüdrətini və izzətini görmək üçün müqəddəs məkanda Sənə belə baxmışam. Çünki məhəbbətin həyatdan yaxşıdır, dodaqlarım Səni vəsf edər. Var olduqca Sənə şükür edərəm, Sənin adınla əllərimi qaldıraram. Canım iliklə və yağla doyduğu kimi doyar, dodaqlarım şadlıqla Səni tərifləyər. Yatağımda Səni xatırlayanda, gecə keşikləri vaxtı Sənin barəndə düşünəndə sevinirəm. Çünki Sən mənə kömək olmusan, qanadlarının kölgəsində sevinclə nəğmə oxuyuram. Canım Sənə bərk-bərk sarılıb, sağ əlin mənə dayaqdır.
- Zəbur 5:3 - Ya Rəbb, səhər vaxtı səsimi eşidərsən; səhər vaxtı diləyimi Sənə çatdırıb intizarla gözləyərəm.
Hər səhəri Allahın Kəlamı ilə başla — bu sadə vərdiş həyatına daha çox sevinc gətirəcək. Yəqin ki, “səhər yeməyi günün ən vacib yeməyidir” ifadəsini eşitmisən. Eyni prinsip ruhumuz və düşüncəmiz üçün də keçərlidir. Səhər özümüzü nə ilə “qidalandırırıqsa”, bu, bütün günümüzə təsir edir. Allahın Kəlamında vaxt keçirmək, dua etmək və düşünmək — bunlar Atamızla münasibətimiz üçün ruhani qidadır. Davud gününə Allahla başlayırdı. Məzmur 63-də o, Allahı “erkən axtardığını” deyir. O, Yaradanı ilə vaxt keçirməyə susamış halda oyanırdı və ruhunun yalnız Rəbbdə doyduğunu anlayırdı. Təsəvvür et — belə bir gün yaşamaq: sevinc və minnətdarlıqla dolu bir gün. Bu mümkündür, əgər günümüzə Allahla başlasaq. Səhərlər Allahla vaxt ayırmaq sənə çətin gəlir? Vərdişlər kiçik addımlarla formalaşır. Bu gündən başla, sadəcə 5 dəqiqə ayır.
Düşüncə
Bu gün səhər Allahın hüzurunda keçirdiyiniz vaxt gününüzün qalan hissəsinə necə təsir etdi?