- Çıxış 2:1-10 - Levi soyundan bir adam gedib Levi qızlarından birini aldı. Qadın hamilə qaldı və bir oğlan doğdu. Uşağın sağlam olduğunu görüb onu üç ay gizlətdi. Daha çox gizlədə bilmədiyini gördükdə, bir qamış səbət götürüb onu bitum və qırla suvandı. Uşağı içinə qoyub Nil çayının kənarındakı qamışlıqların arasına yerləşdirdi. Uşağın bacısı uzaqda durub ona nə olacağını gözləyirdi. Fironun qızı çimmək üçün çaya gəldi, xidmətçiləri isə çay kənarında gəzirdilər. Qamışlıqlar arasında səbəti görüb xidmətçisini onu gətirməyə göndərdi. Səbəti açanda uşağı gördü; uşaq ağlayırdı. Ona yazığı gəldi və dedi: «Bu, yəhudi uşaqlarından biridir». Uşağın bacısı Fironun qızına yaxınlaşıb soruşdu: «Gedib sənin üçün yəhudi qadınlardan uşağı əmizdirəcək bir dayə çağırım?» Fironun qızı ona: «Get» — dedi. Qız gedib uşağın anasını çağırdı. Fironun qızı qadına: «Bu uşağı apar, mənim üçün əmizdir, mən də sənə haqqını verərəm» — dedi. Qadın uşağı götürüb əmizdirdi. Uşaq böyüyəndə anası onu Fironun qızının yanına gətirdi. Fironun qızı onu övladlığa götürdü və adını Musa qoydu. O dedi: «Çünki onu sudan çıxardım».
Bu gün Analar Gününü qeyd edirik. Analara görə Allaha şükür edirik — onların sevgisi, fədakarlığı və qayğısı üçün. Lakin çox vaxt ən vacib olanı gözdən qaçırırıq: Analıq sadəcə hisslər məsələsi deyil; o, hər gün verilən minlərlə qərardan ibarətdir. Hər bir ana qərarlar verir: uşaqlarını necə böyütsün; onlara nə öyrətsin; hansı dəyərləri ötürsün. Və çox vaxt bu qərarlar diqqətdən kənarda qalır, alqışlanmır və onları heç kim görmür. Lakin uşağın gələcəyini formalaşdıran məhz bu qərarlardır. Ananın qərarları illər sonra kök atan və çiçəklənən toxumlardır. Musanın anası Yokevedin nümunəsinə nəzər salın (Çıxış 2:1–10). O, çətin bir qərar verdi: qorxuya təslim olmaqdan imtina etdi; uşağını xilas etdi; onu Allaha həvalə etdi. Və onun qərarı bütün bir millətə təsir etdi. İmanla verilən tək bir qərar tarixin gedişatını dəyişdirə bilər. Hamımız qərarlar qəbul edirik, lakin hamımız onların çəkisini tam olaraq anlamırıq — Allahla bağlı verdiyimiz qərarlar, imanımızla bağlı və gələcək nəslə ötürdüyümüz şeylərlə bağlı. Uşaqlar sadəcə sözlərimizi deyil, qərarlarımızı da təqlid etməyə meyllidirlər. Əziz Analar, qərarlarınızın əbədi dəyəri var. Təslim olmayın. Ən vacib qərar Məsihə etibar etməkdir. Bu gün verdiyimiz qərarlar təkcə öz həyatımızı deyil, həm də gələcək nəsli formalaşdırır. Allah sadə, sadiq qərarlar vasitəsilə işləyir və çox vaxt O, ananın ürəyi vasitəsilə işləyir.
Düşüncə
Gələcək nəsillərə hansı qərarlarınızla dəyər ötürürsünüz və bu gün hansı kiçik addımı ataraq Allaha etibar etməyi seçə bilərsiniz?
