Dağları Tərpədən

İsa dua etdi: “Mənim iradəm yox, Sənin iradən yerinə yetsin” — və biz də belə dua etməliyik. Mark 11:20-26

Bu həyatda biz maneələrlə qarşılaşmalı oluruq. İsa demişdi ki, çətinliklərimiz olacaq; bu, sadəcə qaçılmazdır. Lakin ümid var, çünki O, dünyaya qalıb gəlib (Yəhya 16:33).

İsa bizə deyir ki, problemlər böyük görünəndə Allaha iman edib dua etməliyik. Bir çox insan Mark 11:24-ü sevir, çünki bu, istədiyimiz hər şey üçün ümumi bir vəd kimi görünür. Lakin bu ayə təkbaşına mövcud ola bilməz və kontekstdən çıxarılmamalıdır. Gəlin oradakı vəd üçün iki şərti nəzərdən keçirək.

1. Allah yalnız Öz iradəsinə mane olan maneələri aradan qaldırmağa can atır. İsa bu həqiqət üçün bizim əsas nümunəmizdir. O, bəşəriyyətə görə günah daşıyıcısı kimi çarmıxda ölmək perspektivi ilə qarşılaşanda, bu, aradan qaldırılması lazım olan mümkünsüz bir çətinlik kimi görünməli idi. Lakin Onun duaları bu sözlərlə idarə olunurdu: “Amma Mənim iradəm yox, Sənin iradən olsun” (Luka 22:42).

2. Maneənin özümüz olmadığından əmin olmalıyıq. Məsələn, İsa Mark 11:25-26 ayələrində qeyd edir ki, bağışlamayan ruh Allahla ünsiyyətimizi pozur və dualarımıza mane olur.

Maneələrə ilk reaksiyamız özünümüayinə etmək olmalıdır. Allahdan soruşun: “Həll edərək düzəltməli olduğum bir şey varmı? Xahişlərim Sənin iradənlə uyğun gəlirmi?” Yalnız bundan sonra Ondan həyatımızda yalnız Onun edə biləcəyi kimi hərəkət etməsini əminliklə xahiş edə bilərik.