İmanımız Soyuyanda

Əgər Allaha olan ehtirasınız azalırsa, Onunla münasibətinizdəki canlılığı bərpa etmək üçün Onun Kəlamına vaxt ayırın.

2 Timoteyə 1:1-11 Müqəddəs Yazılar bizi əmin edir ki, Allahın övladları olaraq biz heç vaxt xilasımızı itirə bilmərik (Yəhya 10:27-28). Lakin, ruhani həyəcanımızın azalması mümkündür. Bugünkü hissə göstərir ki, hətta Timoteyin də Allaha olan həyəcanı bəzən azalırdı. Buna görə də Pavel ona yazaraq gənci imanının alovunu alovlandırmağa təşviq edib.

Ruhani "soyuma" hər hansı bir xristianın başına gələ bilər. Məsələn, deyək ki, faciə və ya paxıllıq diqqətimizi yayındırır. Bu baş verəndən sonra Rəbbə yalvarıb Ona sığınmaq əvəzinə, tədricən Müqəddəs Kitabı oxumaqdan uzaqlaşa bilərik. Lakin Allahın Kəlamı ocaqdakı odun kimidir: Alov yalnız yandırılacaq odunlar olduqda atəşli qala bilər.

Müqəddəs Yazılara daha az vaxt sərf olunduqca, Allahla münasibətlərimizin digər aspektlərinə də təsir göstərə bilər. Ola bilsin ki, kilsəyə getmək azalır, ianələr nadir hallarda olur və köhnəlmiş kimi görünən dua yalnız fövqəladə hallarda istifadə olunur. Sevinc, məmnunluq və sülh beləcə narahatlıq, şübhə və qorxu ilə əvəz oluna bilər.

Özünü yoldan çıxarmağa icazə verən imanlı Rəbblə yaxın və canlı münasibətin rahatlığını və məmnuniyyətini əldən verəcək. Xatırlayın. Allahın işlərinə olan həyəcanınız indi daha güclüdürmü? Yoxsa azalıb? Əgər alovunuzun parlaq şəkildə yanması üçün köməyə ehtiyacı varsa, Müqəddəs Ruhdan bunu necə edəcəyinizi göstərməsini xahiş edin (Yəhya 16:13).