İmanla yaşamaq

Xristian həyatında inkişafın bir hissəsi kimi ayrılıq bəzən qaçılmaz olur. Yeni bir şeyə başlamazdan əvvəl Rəbb bizdən bəzən artıq sahib olduğumuz bir şeydən əl çəkməyi istəyə bilər. Yaradılış 12:1–3 ayələrində Allah İbrahimə dedi ki, o, ölkəsini, xalqını və atasının evini tərk etməli olduğu bir səfərə çıxacaq. İtaət etmək onun üçün sevdiyi münasibətlər və şeylərlə vidalaşmaq demək idi. Amma bu mömin insan tərəddüd etmədi. Onun güclü imanı Rəbbin çağırışına “bəli” deməsinə kömək etdi.

Allaha sədaqətlə tabe olmaq üçün bəzən qeyri-müəyyənlik içində irəliləmək lazım olur. İbrahimə hara gedəcəyini bilmədən yola çıxmaq tapşırılmışdı. Təsəvvür edin ki, dostlarınıza deyirsiniz: “Mən köçürəm, amma hara gedəcəyimi bilmirəm.” Bu qeyri-müəyyənlik İbrahimi dayandırmadı. Səmavi Atasına olan sarsılmaz etibar ona Allahın çağırışına bütün qəlbi ilə cavab verməyə imkan verdi — baxmayaraq ki, bütün detallar məlum deyildi. İbrahim ruhən hazır idi və Allah çağıranda tərəddüd etmədən razı oldu.

Allahın ardınca getmək imanla yaşamaq deməkdir. Bu isə o deməkdir ki, hər şeyi tam anlamasaq belə, Müqəddəs Ruhun bizi yönləndirəcəyinə güvənirik (Yəhya 16:13); Allahın hər zaman həm bizim xeyrimiz, həm də Öz izzəti üçün işlədiyinə inanırıq; və Səmavi Atamızı razı salmağı arzulayırıq. Qoy hamımız İbrahim kimi Rəbb çağıranda hazır olaq.