Möhkəm və cəsarətli ol

Allah səni unutmayıb. Gözləyib ümid etdiyin vaxt hədər getmir. Maraqlıdır ki, bu ruhlandırıcı sözlər Davudun düşmənlərindən, qorxularından və özünü tərk edilmiş hiss etməsindən bəhs edən bir Zəburun sonunda yer alır. Bütün bunlara baxmayaraq, Davud özünə qətiyyətlə belə əmr edə bilir: “Gözlə, ümid bağla!” Gözləmək imanlılar üçün ən çətin işlərdən biridir. Bəzən gözləməyi fəaliyyətsizlik, yəni heç nəyin baş vermədiyi boş vaxt kimi qəbul edirik. Lakin Davudun təsvir etdiyi gözləmə tamam başqadır: bu, fəal etibar, ümiddir. Cavab hələ gəlməyəndə, qapılar açılmayanda, şəfa hələ baş verməyəndə belə Allahdan ümidini üzməməkdir. Sükutun ortasında da Rəbbin yaxşı olduğuna və bizə yaxın qaldığına inanmağı seçməkdir. Çoxumuz kiçik şeyləri gözləyib ümid etmirik. Münasibətlərin düzəlməsini, övladımızın geri qayıtmasını, diaqnozun dəyişməsini və ya bir ümidin yenidən canlanmasını arzulayırıq. Belə vəziyyətlərdə bizi sınağa çəkən yalnız səbirsizlik deyil, ruh düşkünlüyüdür. Zaman keçdikcə Allahın fəaliyyət göstərdiyinə olan inamımız zəifləyə bilər. Məhz buna görə Müqəddəs Yazılar bizi möhkəm olmağa və cəsarətimizi itirməməyə çağırır. Allah səni unutmayıb. Gözlədiyin vaxt hədər getmir. Biz sadəcə Rəbbi axtarmağa və Ona baxmağa davam edirik.