Açıq Qapı

Qonaqpərvərlik vasitəsilə evimizi və süfrəmizi xidmət yerinə çevirir, Məsihin məhəbbətini əks etdiririk. Cəmi 25 ayədən ibarət olan 3 Yəhya Əhdi-Cədidin ən qısa kitablarından biridir. Bu, yaşlı bir həvarinin Qay adlı sevimli dostuna yazdığı səmimi və şəxsi məktubdur. Məktubda mühüm, lakin çox vaxt diqqətdən kənarda qalan bir mövzuya toxunulur: qonaqpərvərlik. Birinci əsrdə şəhərdən-şəhərə gedən müəllimlər və missionerlər qalmaq və yemək üçün yerli imanlıların qonaqpərvərliyinə ehtiyac duyurdular. Mehmanxanalar çox vaxt təhlükəli, bahalı və etibarsız olurdu. Buna görə də tanımadığı şəhərə gələn missioner üçün kilsəyə müraciət etmək daha yaxşı seçim idi. Qay bu yad insanları evində qəbul etməyi özünə adət etmişdi, çünki onlar Məsihin adı ilə gəlirdilər. Yəhya ona təşəkkür etmək üçün yazdı və diqqətdən kənarda qalmayan bir fikir söylədi: Qay bu səyahətçiləri qəbul etməklə “həqiqət naminə çalışan əməkdaşlar” olmuşdu. Onun evindəki boş otaq və süfrəsi bir xidmətə çevrilmişdi. Gördüyü iş kilsənin missiyasının bir hissəsi idi və əhəmiyyətinə görə hər hansı bir vəzdən geri qalmırdı. Qonaqpərvərlik çox vaxt həmin anda böyük əhəmiyyət daşımayan bir iş kimi görünür. Bu, sadə bir davranışdır: bir yemək, gecələmək üçün yer və mehriban qarşılanma. Amma Müqəddəs Yazılar bizi belə davranmağa təşviq edir. Çünki Məsihin məhəbbəti dünyaya məhz bu yolla çatır: həyatının və qəlbinin qapılarını başqalarına açan insanlar vasitəsilə.