İmanınızı gücləndirmək üçün ruhani düşüncələr
İsa Məsih şagirdlərinin ayaqlarını yumaqla böyüklüyün tərifini dəyişdi. O, Padşahlar Padşahı olsa da, ən aşağı xidmətçinin vəzifəsini yerinə yetirdi. Bu hərəkət bizə öyrədir ki, həqiqi təvazökarlıq özümüz haqqında az düşünmək deyil, özümüzü daha az düşünməkdir. Bu devosional bizi qəlbimizdəki qüruru etiraf etməyə və Məsihin nümunəsində başqalarına xidmət etməyə çağırır.
Həqiqi böyüklük nədir? Bu günün mədəniyyəti uğur və gücü ön plana çəksə də, İsa Məsih tam fərqli bir dərs öyrədir: 'Aranızda kim böyük olmaq istəyirsə, xidmətçiniz olsun'. Bu devotional bizi dünyəvi nailiyyətlərdən əbədi perspektivə yönəlməyə, Allahın bizə verdiyi istedadları başqalarına xidmət etmək və Onun adını ucaltmaq üçün istifadə etməyə çağırır. Təvazökarlıq özünü kiçik görmək deyil, Allahın qarşısında kim olduğunu anlayıb başqalarına sevgi ilə qulluq etməkdir.
İsa Məsih Pasxa yeməyi zamanı şagirdlərinin ayaqlarını yumaqla böyük bir təvazökarlıq nümunəsi göstərdi. Bu hərəkət Onun dünyaya xidmət etmək üçün gəldiyini və gələcəkdəki böyük qurbanlığını – bəşəriyyətin günahları üçün çarmıxa çəkiləcəyini simvolizə edirdi. Biz imanlılar da öz mənliyimizi ucaltmaq üçün deyil, Məsihin xarakterini əks etdirən təvazökar xidmət üçün yaradılmışıq.
Allahın Kəlamı bizə müxtəlif adlar verir, lakin ən böyük şərəflərdən biri Uca Allahın xidmətçisi olmaqdır. Dünyanın gözündə əhəmiyyətsiz görünən xidmətlər — övlad böyüdən ana və ya xəstə yatağında dua edən şəxs — Allahın dərgahında böyük dəyərə malikdir. Allah bizi müxtəlif vəzifələrə və yerlərə yerləşdirir ki, ətrafımızdakılara Məsih üçün təsir edək. Əsas olan xidmətimizin nə qədər görünən olması deyil, bizə tapşırılan işi nə dərəcədə sədaqətlə yerinə yetirməyimizdir. Sadiq xidmətçi İsa Məsihin təvazökar münasibətini əks etdirərək, Allahın sevgisini insanlara çatdırır.
Şaul padşahın həyatı bizə vacib bir dərs öyrədir: öz hikmətimizə arxalanmaq bizi Allahın yolundan uzaqlaşdırır. Şaul Allahın rəhbərliyini öz qərarları ilə əvəz etdi və bunun nəticəsində padşahlığını itirdi. Allah qarşısında itaət və təvazökarlıq, Onun bərəkətlərini və lütfünü qazanmağın tək yoludur. Bu gün özünüzdən soruşun: mən Allahın yoluna güvənirəm, yoxsa öz anlayışıma?
İsa Məsih bizi insan təbiətinə zidd olan bir yola - düşmənlərimizi sevməyə və bizə zərər verənlər üçün dua etməyə çağırır. Öz hüquqlarımızdan vaz keçib başqalarına xidmət etmək yalnız Müqəddəs Ruhun köməyi ilə mümkündür. Allahın sevgisi bizim vasitəmizlə dünyaya ən güclü şəhadətdir.
Məsih ardınca getmək birdəfəlik qərar deyil, davamlı bir transformasiya yoludur. Allah düşüncəmizi Özünə uyğunlaşdıraraq dəyişir. Həvari Pavel bizi dünyanın qəliblərinə uyğunlaşmamağa, əksinə, zehinlərimizin yenilənməsi ilə dəyişməyə çağırır. Dünya öz mənfəətlərimizi üstün tutmağı söyləsə də, Müqəddəs Yazılar bizi təvazökarlığa və Allaha etibar etməyə dəvət edir. Həqiqi dəyişiklik diqqətimizi göydəki şeylərə — təmiz, doğru və gözəl olana yönəltdiyimiz zaman baş verir.
Dua sadəcə bir ritual deyil; bu, Allahın iradəsinə təvazökarlıqla boyun əyməkdir. Ailədə və ya işdə münaqişələrlə qarşılaşdıqda, Rəbbin önündə diz çökmək bizə hadisələrə Onun nəzərindən baxmağa imkan verir. Bu, bizim istəklərimizlə Onun planı arasındakı daxili mübarizədir, lakin Allah bizim sığınacağımız və gücümüz olaraq bizi imanla hidayət edir. O, bizim edə bilməyəcəyimiz şəkildə qatılaşmış qəlbləri yumşaltmaq və zehnləri açmaq qüdrətinə malikdir. Duanı həyatımızın ayrılmaz hissəsinə çevirməklə, biz Qadir Allahı Öz izzəti üçün daxilimizdə və vasitəmizlə iş görməyə dəvət edirik.
Günahı əsaslandırmaq təhlükəli bir yoldur və Allahın köməyinə ehtiyacımız olduğunu göstərir. İmanlılar olaraq biz tez-tez başqalarını mühakimə edirik, lakin öz daxilimizdəki günahın təbiətini və zəifliklərimizi unuduruq. Ruhani oyaqlığı itirmək bizi düşmənin hiylələrinə qarşı həssas edir. Tövbə yalnız peşmançılıq deyil, həm də fikrimizi və istiqamətimizi dəyişərək Allaha tərəf dönməkdir. Allahın tərbiyəsi bəzən ağrılı olsa da, Onun məqsədi bizi Özü ilə olan birliyə qaytarmaq və ruhumuzu bərpa etməkdir.
