Mənim boyunduruğumu götürün

Birinci əsrdə yəhudilikdə «boyunduruq» sözünün mənası, ravvin təlimini — yəni, Müqəddəs Yazını necə izah etdiyini və şagirdlərinin necə yaşamalı olduğunu ifadə edirdi. Buna görə də İsa «Mənim boyunduruğum rahatdır, yüküm yüngüldür» (Mat. 11:30) dedikdə, Öz lütf və mərhəmətə əsaslanan təlimini fariseylərin ağır dini qaydaları ilə müqayisə edirdi.

Məsih bizi Onun şagirdi olmağa və Onun yolu ilə getməyə dəvət edir. Fariseylər insanların üzərinə Allahın Kəlamında olmayan çoxlu qaydalar qoyurdular. İsa isə lütf, mərhəmət və qəlb üçün rahatlıq gətirən bir yol təqdim edir. Onun ardınca getmək itaət tələb edir, amma bu, Allahın qəbul etməsini qazanmaq cəhdi deyil.

Əsl rahatlıq bütün problemlərin aradan qalxmasından deyil, Allahla yeni münasibətdə yaşamaqdan gəlir. Məsih imanlıları qanunun əsarətindən, yəni qanun vasitəsilə saleh sayılmaq və Allahın qəbulunu qazanmaq düşüncəsindən azad etdi (Qal. 5:1). Biz Allahın məhəbbətini itaətimizlə qazanmırıq. Əksinə, Məsihə iman etdiyimiz üçün artıq Allah tərəfindən qəbul olunmuşuq və sevilirik. Buna görə də itaətimiz Allahın lütfünə minnətdarlıqla verilən cavabdır, Onun sevgisini qazanmaq vasitəsi deyil.

Məsihin boyunduruğunu götürmək Onun təlimini öyrənmək və Onun yolu ilə yaşamaq deməkdir. Həyatın çətinlikləri keçməyə bilər, amma Onunla birlikdə yeriyən insan dünyanın verə bilmədiyi həqiqi sülh və rahatlığı tapır.